Proffiliau LHDT

Debra Croft

‘Nid wyf yn ystyried fy rhywioldeb fel nodwedd ddiffiniol, yr un peth a fy rhyw neu oedran; Nid yw’n neidio i feddwl pan fyddaf yn cyflwyno fy hun! Rwy’n uniaethu fel rhywun deurywiol, ac mi fyddaf yn sicrhau y bydd hynny yn glir pan fydd rhywun yn gofyn neu yn y sefyllfa briodol: mae herio rhagdybiaeth pobl yn bwysig i mi. Fel Cyfarwyddwr Cydraddoldeb, dros y flwyddyn ddiwethaf, rwyf wedi cyhoeddi datganiad agored i’r holl staff a grwpiau myfyrwyr rwyf wedi siarad gyda. Teimlaf gyfrifoldeb i ‘amlygu’ fel rhan o weledigaeth er mwyn newid ein diwylliant, ac er mwyn parchu a gwerthfawrogi gwahaniaethau ac amrywioldeb ym Mhrifysgol Aberystwyth. Rwy’n annog pawb i fod yn agored gan fod y Brifysgol yn cynnig amgylchedd croesawus ac mae llawer o gefnogaeth, yn enwedig o fewn grwpiau rhwydwaith LHDR, sy’n parchu penderfyniadau pobl. Mae hyn hefyd yn wir ar gyfer nodweddion Cydraddoldeb ac Amrywioldeb – er enghraifft cyfrifoldebau gofal, neu yn fy nghyswllt i, anabledd sy’n cyfyngu rhai agweddau gwaith. Rydym oll yn bobl amlweddog.’ (Dr Debra Crofft, Cyfarwyddwr Cydraddoldeb, Rheolwr y Ganolfan Ehangu Cyfranogiad a Chynhwysiant Cymdeithasol, Prifysgol Aberystwyth)

Amy Daniel

‘Nid wyf wedi teimlo bod fy rhywedd wedi bod yn rhwystr wrth weithio ym Mhrifysgol Aberystwyth. Yn y gorffennol, mewn gweithleoedd eraill, rwyf wedi osgoi datgelu fy rhywedd i’m cydweithwyr, gan ddweud ‘fy mhartner’ neu gan ddefnyddio’r rhagenw niwtral ‘nhw’. Ar ôl cyfnod byr o weithio yn Aberystwyth, roeddwn yn darganfod fy mod yn teimlo mai dyma yw fy lle ac roeddwn yn teimlo’n gyfforddus i fod yn onest am fy rhywioldeb. Credaf mai’r rheswm dros hyn yw bod cydweithwyr eraill yn agored o fewn yr adran a oedd yn fodelau rôl wych a oedd yn gwneud i mi deimlo’n gyfforddus i fod yn onest â fy rhywioldeb. Mi fyswn yn annog pawb i fynegi eu hunan ac os nad ydych wedi dod allan, rhowch gynnig arni. Mae hi’n ryddhad anhygoel ac mae'n gymuned wych i fod yn rhan ohoni trwy rwydwaith LGBT.’

Samantha Windows

‘Rwy’n hynod o lwcus i fod yn gweithio yn yr amgylchedd rydw’i ynddo gan fod gen i gefnogaeth nid yn unig o fewn yr adran a gan fy nghydweithwyr ond gan y Brifysgol ar y cyfan; nid wyf erioed wedi teimlo fod bod yn fenyw lesbiaidd ifanc wedi cael effaith ar fy ngwaith. Rwy’n aelod gweithgar o’r grŵp rhwydwaith LHDT, ac mewn gwirionedd, dyna lle y cyfarfodais fy nghariad yn y cyfarfod cyntaf y mynychais. Tair blynedd yn ddiweddarach, rydym wedi dyweddïo, felly ni allaf gefnogi cyfarfodydd rhwydwaith LHDT digon! Mae’r rhwydwaith LHDT wedi gwneud i mi deimlo fel rhan o gymuned gref sydd yno petawn ei angen ac rwyf wedi creu rhwydwaith gyda chydweithwyr anhygoel o amgylch y brifysgol a thrwy hynny rwyf yn sicr wedi helpu datblygu fy ngyrfa.’

Megan Talbot

‘Ni chredaf fod bod yn drawsrywiol yn hawdd yn unrhywle. Mae Trawsphbia yn dal i fodoli, nid yn unig o fewn unigolion ond hefyd o fewn systemau cymdeithasol a hyd yn oed mewn cyfreithiau. Ond gall y bobl sy’n eich amgylchu gwneud byd o wahaniaeth. O fewn Aberystwyth rwyf wedi bod yn ffodus i gael nifer o ffrindiau a chydweithwyr sydd nid yn unig wedi bod yn gefnogol ond sydd wedi bod yn bleser i fod yn eu cwmni. Mi fydd problemau yn dal i godi o bryd i’w gilydd, ond pan fydd rhywun mynegi datganiad yn ddiarwybod maent unai yn lleiafrifol neu maent yn newid eu meddyliau unwaith maent yn dysgu mwy. Daw staff a myfyrwyr yma bob math o gefndir, ac felly, i ryw raddau, mae rhai o’r problemau yn anochel, ond yn gyffredinol, mae pobl yn dueddol o ddysgu dros amser ac maent yn dod yn fwy goddefgar. Rwyf wedi bod yn ffodus pan fydd problemau yn rhai o natur systematig, mae pobl yn barod i ddadansoddi’r broblem ac yn awyddus i’w cywiro unwaith maent yn ymwybodol o’r broblem.’

Kim Lowther

‘Mae rhesymau di-ben-draw dros ddewis i ddod i astudio ym Mhrifysgol Aberystwyth ac roedd digon o resymau i mi, yn sicr. Ond y rheswm a darodd y fargen oedd y bydd 200 milltir rhyngof fi a’r bobl a defnyddiau ‘hoyw’ fel sarhad.

Aberystwyth oedd y man cyntaf y gallwn ddarganfod fy hunain. Roedd y lloches ddiogel yn galluogi i mi ddarganfod fy hun a phwy roeddwn yn ei garu. Roedd yn llwnc o awyr croyw i mi. Roedd cynrychiolaeth ym mhob twll a chornel, edrychais ac roeddwn wedi ymgartrefu ar unwaith.

Roedd marched lesbiaidd trwy gydol y campws ym mhob cynhwysedd; darlithwyr, myfyrwyr, aelodau tîm, staff bar – roeddent ym mhobman!

Heb gefnogaeth y brifysgol a oedd yn caniatáu’r gynrychiolaeth, ni fyswn wedi dysgu ei bod hi’n bosib i mi fynegi fy hun mewn lle diogel.

Ar ôl graddio o annwyl Aber, mi ddois allan i fy ffrindiau a fy nheulu adref gyda’r hyder y roeddwn wedi’i ymgasglu yn ystod y tair blynedd yn Aberystwyth! Rwy’n hapus i ddatgan fy mod wedi bod allan ac yn falch ers chwe blynedd ac nid wyf wedi edrych yn ôl.

Mi fydd gan Aberystwyth gornel arbennig yn fy nghalon am gymaint o wahanol resymau, ond yn bennaf gan y rhoddodd rywle diogel er mwyn i mi ddod allan a mynegi fy hun.’

Gary Reed

'Symudais i Brifysgol Aberystwyth o Brifysgol Loughborough, lle roeddwn yn Gadeirydd i Grŵp Staff LHDT. Roedd hi’n hwylus teimlo’n hyderus wrth ddechrau fy swydd newydd ac o fod yn agored â fy rhywioldeb fel dyn hoyw. Nid oedd rhwydwaith cefnogaeth pan ddechreuais yn Aberystwyth, ond mae’r Brifysgol a’r dref yn gynhwysol gydag agwedd bohemiaidd ac nid ydwyf wedi profi rhagfarn wrth fyw ac yn gweithio yma. Roedd hi’n ddiwylliant ‘pwy ydach chi’ yn lle ‘beth ydach chi’. O fewn y degawd rwyf wedi yma, rwyf wedi cael fy nyrchafu pedair gwaith ac rwyf yn dal uwch leoliad o fewn y Brifysgol. Rwy’n falch iawn o’r diwylliant colegol, cefnogol, datblygedig a chydraddol rwyf wedi ei greu o fewn fy nhîm, ac fel hyrwyddwr o’r ymgyrch #FedrosHi. Rwy’n gefnogwr gweithgar o ddatblygiad a dyrchafiaeth i ferched o fewn fy nhîm yn y Brifysgol, ac rwy’n cefnogi presenoldeb cynlluniau megis SpringFwrdd ac Aurora.

Yn ystod y blynyddoedd diweddaraf, sefydlwyd rhwydwaith LHDT yn y Brifysgol, ac mae’r dref wedi dechrau cynnal Aber Balch sydd yn derbyn cefnogaeth gan y Brifysgol. Yn ddiweddarach, mae rhwydwaith Cyfeillion Enfys Aber sy’n galluogi i mi a chydweithwyr y Brifysgol bod yn gyswllt gweledol i staff LHDT. Mae’n golygu bod yn barod i gynnig help o bryd i bryd gyda digwyddiadau a gweithgareddau sydd wedi ymgysylltu’n benodol at LHDT.’ (Gary Reed, Cyfarwyddwr Ymchwil, Busnes ac Arloesi.)

Bob McIntyre

‘Credaf mai Aberystwyth yw’r man mwyaf croesawus. Nid wyf wedi teimlo’n anghyfforddus nac wedi cyfyngu i fod un rhywbeth oni bai am bwy ydw i. Rwyf yn gallu siarad yn agored am fy mywyd heb ddyfarniad. Rwy’n rhan o rwydwaith LHDT ac rwy’n gyfarwydd â’r holl fecanwaith sydd yn ei le i hysbysu unrhyw fater, ond nid wyf wedi ei angen. Yn ogystal, rwyf wedi mynychu hyfforddiant Stonewall a ddarparwyd gan y Brifysgol, sydd wedi rhoi’r hyder i mi nid yn unig i fod yn falch o bwy ydw i, ond i allu cefnogi eraill hefyd.'

Thomas Mutton

'Helo, Tom ydw; Dwi’n 27 mlwydd oed ac rwyf erbyn hyn yn byw yn barhaol yn Aberystwyth ar ôl mynychu’r brifysgol yma. Symudais i Aberystwyth yn 2008 er mwyn astudio Drama a Theatr, ac fel nifer o fyfyrwyr, cyrheiddais yn ‘syth’ o’r ysgol heb syniad cadarn o hunaniaeth. Yn ystod y blynyddoedd fel myfyriwr, roeddwn yn agored am fod yn hoyw, ac ni dderbyniais unrhyw elyniaeth gan fyfyrwyr na’r boblogaeth leol. Roedd Aberystwyth yn le lle roeddwn yn gallu mynegi fi fy hun o hyd, heb orfod perfformio sioe; roeddwn yn gallu bod/gwisgo/ ymddwyn ym mha bynnag ffordd y mynnwn.

I gymharu gyda fy nghartref gwreiddiol yng nghyffiniau Llundain, roedd Aberystwyth yn le anhygoel o dderbyniad. Mae ganddo deimlad o gymuded agos sy’n eich amgylchynu. Nid oes neb yn poeni am sut yr ydych yn uniaethu, gallwch fynegi eich hunain mewn unrhyw fodd y mynnech heb ofni barn nac erledigaeth. Nid wyf yn bersonol wedi bod yn aelod gweithgar o AberPride (cymdeithas LHDT+), heb ddilyn stereoteip, ond  mae bod yn fyfyriwr drama yn golygu nad oeddwn yn bellach na thafliad carreg oddi wrth unigolyn LHDT+. Fodd bynnag, roedd hi’n gysurus bod yn ymwybodol bod y gymdeithas yn bodoli o fewn y brifysgol, petawn i angen cymorth.

Yn 2013, yn 23ain oed, cefais wybod bod gennai’r clefyd HIV. Cefais drafferth yn dod i dermau gyda’r clefyd ac fe ddirywiodd fy iechyd meddwl. Darganfyddais fy mod mewn man tywyll, heb allu dod i afael gyda’r broblem roeddwn yn credu y tynnais ar fy mhen fy hun. Roedd bod mewn cymuned mor fychain yn teimlo fel petai pawb ar fin darganfod fy nirgelwch ‘budur’, ac roedd hyn yn fy nychryn. Trois at fy ffrindiau yn Aberystwyth a oedd yn, a dal i fod yn, anhygoel o gefnogol; dangosasant cymaint o drugaredd a chefais ofal gannont.

Ar ddiwrnod Aids 2015, cyhoeddais ar y cyfryngau cymdeithasol i fy ffrindiau a fy nheulu fy mod yn HIV+. Nid oeddwn yn disgwyl ymateb mor ysgubol. Mae disgwyl bod byw fel dyn hoyw HIV+ mewn tref wladol Gymreig yn hynod o ynysol, ond profodd Aberystwyth i fod yn gyferbyniol. Nid oeddwn yn disgwyl i bobl fy nerbyn mor galonogol. Roedd pobl nad oeddwn prin yn ei adnabod mewn cyswllt gyda geiriau llawn cariad a chefnogaeth, profiad sy’n unigryw i Aberystwyth. Mae’r bychanfyd rwyf bellach yn byw ynddi yn le rhyfeddol sy’n galluogi i unigolion LHDT+ fynegi ei hunain yn ogoneddus. Gwir dlws.'

Bisi Alimi